ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

Η απόφαση της  Κυβέρνησης να προχωρήσεις σε δημοψήφισμα ενάντια στα σχέδια της ηγεσίας  Ευρωπαϊκής Ένωσης και του υπαλληλικού της προσωπικού στην Ελλάδα,  είναι απόλυτα σωστή γιατί μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, τόσο από την στάση του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου, τόσο και από τις δηλώσεις Σαμαρά (για την ανάγκη δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας),  αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο στόχος της Ευρωπαϊκής και της Ελληνικής άρχουσας τάξης είναι η πτώση της Κυβέρνησης του Σύριζα.

 Είναι πολιτικοί λόγοι και όχι οικονομικοί  που οι Ευρωπαίοι θέλουν να επιβάλλουν εξευτελιστικούς όρους για την κυβέρνηση του Σύριζα και να οδηγήσουν τον Ελληνικό λαό στην εξαθλίωση και την Κυβέρνηση στην απομόνωση και στο τέλος στην πτώση της. Η Ελληνική και Ευρωπαϊκή  αστική τάξη έχουν θορυβηθεί από το γεγονός του ότι ο Ελληνικός λαός  ανέδειξε στην Κυβέρνηση  ένα κόμμα της Αριστεράς  με πρόγραμμα το οποίο  χτυπάει τις μονεταριστικές  νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Δεν θέλουν να αποτελέσει η Ελληνική Κυβέρνηση παράδειγμα μίμησης για τους Ευρωπαϊκούς λαούς, και να τους ξεσηκώσει ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που έχουν εφαρμοστεί σε όλη την Ευρώπη.  Το μήνυμα είναι σαφές «ΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ»  και για αυτό διαρκείς αλλαγές  και  όλο και πιο  παράλογες απαιτήσεις.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, παρά τις δύσκολες που όλοι καταλαβαίνουν ότι έχει μια σύγκρουση με το διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής  κοινωνίας και  των Ελλήνων εργαζόμενων η ψυχολογία μεταβλήθηκε και από απογοήτευση μετά τις διαρκείς  υποχωρήσεις που έκανε η Κυβέρνηση,    μετά τις πιέσεις τις Ε.Ε. ,επικράτησε ο ενθουσιασμός και η διάθεση για αγώνα.   

 ΚΛΙΜΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Για να καταφέρουν τους στόχους τους  διαμορφώνουν καθημερινά ένα κλίμα τρομοκρατίας  και εκβιασμού  που καλλιεργούν τα ΜΜΕ, τα οποία όλα βρίσκονται στα χέρια μεγάλο επιχειρηματιών  οι οποίοι εκτρέφονται  από  τις κρατικές προμήθειες και το κύκλωμα  διαπλοκής. Θέλουν με κάθε τρόπο  καλλιεργώντας ένα κλίμα πανικού  να απομονώσουν την Κυβέρνηση από την κοινωνία  και να την κάνουν πιο ευάλωτη  στις πιέσεις. Σε αυτό ακριβώς το πνεύμα λειτουργούν και τα  περίφημα «φιλοευρωπαϊκά» κόμματα  (Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ ΠΟΤΑΜΙ) , τα οποία είναι οι εσωτερικοί  πολιτικοί υποστηρικτές  των εντολών του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου.

Παρόλα αυτά (εικόνες των ΑΤΜ κ.λ.π.),  το κλίμα της διάθεσης για αγώνα  δεν έπεσε. Η μεταβολή στο  ψυχολογικό ισοζύγιο είναι σημαντική και το μεγαλύτερο μέρος των  εργαζόμενων δείχνει να μην επηρεάζεται   από τους διαρκείς εκβιασμούς.

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ  ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ 

Εφόσον επικρατήσει  το ΟΧΙ,  η κυβέρνηση του Σύριζα  πρέπει να βάλει ένα τέλος στις πιέσεις και στην υποχώρηση μπροστά στα σχέδια του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου και των εγχώριων συμμάχων του, πριν κατορθώσουν να την απομονώσουν από τους εργαζόμενους και από την κοινωνία.    

Για αυτό πρέπει  :

Α) Να  δουλέψουμε αγόγγυστα στην βάση της Ελληνικής κοινωνίας, στους εργαζόμενους, άνεργους, νέους συνταξιούχους κλ.π., για να φέρουμε μια  μεγάλη νίκη στο  ΌΧΙ, που θα σημάνει  ΌΧΙ στην φτώχεια, την λιτότητα, την ανεργία, τις αυτοκτονίες, την περιθωριοποίηση, την διάλυση του κοινωνικού κράτους, την μετανάστευση κ.λ.π.     

Β) Να καλέσουν τους εργαζόμενους της Ευρώπης και της Ελλάδας, τα κόμματα της Αριστεράς ,τις αριστερές πτέρυγες των σοσιαλοδημοκρατικών κομμάτων τα Ελληνικά και  Ευρωπαϊκά συνδικάτα,  σε  κινητοποιήσεις στήριξης της  ελληνικής Κυβέρνησης.

Γ) Να καλέσει άμεσα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να σεβαστεί  την  Κυβέρνηση που επέλεξε ο Ελληνικός λαός και να  απορρίψει τα σχέδια εκτροπής  που επεξεργάζεται το Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο και οι  Έλληνες εκπρόσωποί του .

Δ) Να καλέσει το  Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο  σε νέες διαπραγματεύσεις, οι οποίες πρέπει να ξεκινήσουν από μηδενική βάση με  κυβερνητικές προτάσεις,  στις οποίες δεν θα πρέπει να υπάρχουν  ούτε οριζόντιες φορολογικές επιβαρύνσεις, όπως αύξηση ΦΠΑ, ούτε ιδιωτικοποιήσεις στους στρατηγικούς τομείς του δημοσίου ( ενέργεια, αεροδρόμια κλπ),ούτε αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων και συνταξιούχων, ούτε κατάργηση του ΕΚΑΣ  αλλά να αντιπροτείνει ανάλογα ισοδύναμα  τα οποία μπορούν να εισπραχτούν  :

1)     Από την έκτακτη φορολογία στο μεγάλο κεφάλαιο  στις πολυεθνικές και στις επιχειρήσεις με υψηλό κέρδος

2)     Από την δραστική μείωση των πολεμικών δαπανών. Με δεδομένο ότι το 30% των αμυντικών δαπανών (ισοδυναμούν με 1 δις περίπου) αφορά νέες παραγγελίες εξοπλισμών θα μπορούσαν αυτές να καταργηθούν με την εγγύηση της ΕΕ για την αμυντική κάλυψη της χώρας για όσο διάστημα  βρισκόμαστε σε πρόγραμμα προσαρμογής.

3) Από την σύλληψη των παράνομων κερδών  λαθρεμπορίου,  καυσίμων και τσιγάρων που υπολογίζονται ετησίως σε 1,7 δις.

4) Από  την πάταξη της διαφθοράς  που με δεδομένο ότι οι μίζες εκτιμώνται μεταξύ 10% (Παπανδρόπουλος) και 30% (Τούντας) είναι λογικό να αναμένονται σοβαρές οικονομίες.  Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας εκτιμά πως η διαφθορά κοστίζει 14 δις ετησίως στην Ελλάδα (βλ προμήθειες νοσοκομείων, τοπικής αυτοδιοίκησης, εξοπλιστικών δαπανών, υπερτιμολογήσεις μεγάλων έργων κλπ). Σχετικά μέσα καταπολέμησης της έχουν προταθεί επανειλημμένα κι είναι απολύτως εφικτά και εφαρμόσιμα (πχ καθιέρωση εσωτερικών ελέγχων σε δημόσιους οργανισμούς, επιβολή ανάρτησης ‘πόθεν έσχες’ στο διαδίκτυο δημοσίων υπαλλήλων κι στελεχών τοπικής αυτοδιοίκησης, υιοθέτηση διπλογραφικού λογιστικού συστήματος στην οικονομική διαχείριση, εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών συναλλαγών, κατάσχεση περιουσιών σε παραβάτες   ανάπτυξη μορφών κοινωνικού και εργατικού έλεγχου κλπ).

            5) Στα  παραπάνω ζητήματα  εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής εξυγίανσης , ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσθέσει την υλοποίηση κρίσιμων μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και των δομών της οικονομίας προκειμένου να φορολογηθούν τα 45 δις της παραοικονομίας (25% του συνολικού ΑΕΠ) και να συλληφθούν ετησίως διαφεύγοντες φόροι 11,3 δις (με συντελεστή 25%) μέσα στην τετραετία της νέας διακυβέρνησης, με στόχο το πρώτο έτος σύλληψη φοροδιαφυγής 2,8 δις περίπου.

            6) Ανεργία και χρέος είναι τα δύο σημαντικότερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και η λύση βρίσκεται στην ανάπτυξη. Αλλά σε μία ανάπτυξη στην οποία αδυνατούν οι ιδιωτικές επενδύσεις να πρωτοστατήσουν (ελλείψει υψηλής κερδοφορίας και ζήτησης για τα προϊόντα τους) ενώ το κράτος χωλαίνει εξαιτίας της μεγάλης υπερχρέωσης του. Γι’ αυτό η λύση πρέπει να είναι διττή : από τη μία κούρεμα κι αναδιάρθρωση χρέους (το 25% του οποίου ή 76 δις οφείλεται σε δαπάνες ξεπερασμένων κι άχρηστων εν πολλοίς πολεμικών εξοπλισμών) κι από την άλλη δημόσιες επενδύσεις που σε συνδυασμό με τον κοινωνικό τομέα της οικονομίας να δημιουργήσουν επαρκή ζήτηση.
 Οι δημόσιες επενδύσεις πρέπει να εξαιρεθούν από τον υπολογισμό του πρωτογενούς πλεονάσματος αλλά πρέπει μαζικά να στραφούν στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας ώστε η νέα απασχόληση που θα δημιουργηθεί να τονώσει την αναγκαία ζήτηση για την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων.

          7)Για τον σκοπό αυτό είναι βεβαίως απαραίτητη η απαρέγκλιτη τήρηση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης όσον αφορά τη δημιουργία εντός διετίας 300.000 νέων θέσεων εργασίας συνολικού κόστους 5 δις (3 δις τον πρώτο χρόνο). Ωστόσο, εάν θέλουμε πραγματικά να δώσουμε μία μεγάλη ώθηση στην απασχόληση και στην ανάπτυξη κρίνουμε απαραίτητη τη μείωση του εβδομαδιαίου εργάσιμου χρόνου σε 35 ώρες που είναι ικανή να αυξήσει την απασχόληση κατά 10% περίπου, δηλαδή να προσθέσει άλλες 350.000 θέσεις εργασίας μέσα σε 1-2 χρόνια (αναλόγως του εάν η μείωση θα γίνει μονομιάς ή σταδιακά). Μάλιστα, αν η μείωση του εβδομαδιαίου εργάσιμου χρόνου γινόταν συγχρόνως πανευρωπαϊκά, το ευνοϊκό αποτέλεσμα σε απασχόληση κι ανάπτυξη θα ήταν πολλαπλάσιο.
Σε κάθε περίπτωση, με 650.000 νέες θέσεις εργασίας μέχρι τις αρχές του 2017 το ποσοστό ανεργίας θα πέσει στο 13-14% ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης θα φθάσουν το 2-3% προσθέτοντας 25 δις στο ΑΕΠ στην 5ετία και 6 δις στα φορολογικά έσοδα, ώστε και οι απαιτούμενοι δημοσιονομικοί περιορισμοί να εξυπηρετηθούν και η κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα να εξομαλυνθεί.

Με  βάση τα  παραπάνω, θα μπορούσε να καταρτιστεί ο παρακάτω πίνακας ισοδύναμων μέτρων.

 Πίνακας ισοδυνάμων μέτρων

Πηγές δημοσίων εσόδων	Ετήσια αξία φορολογικών εσόδων
Πάταξη διαφθοράς	14 δις (3 δις α’ χρόνος)
Φοροδιαφυγή	11 δις (α’ χρόνος 2,8 δις)
Σύλληψη κερδών λαθρεμπορίου	1,7 δις
Ανάπτυξη χάρις στη δημιουργία 650.000 θέσεων εργασίας από μαζικές επενδύσεις και μείωση εργάσιμου χρόνου	1,2 δις
Μείωση εξοπλιστικών δαπανών κατά 30%	1,0 δις
Εξαίρεση δημοσίων επενδύσεων από πρωτογενές αποτέλεσμα	6,4 δις
Σύνολο εξοικονόμησης α’ έτους	16,1 δις (ή 9,7 δις χωρίς τις δημόσιες επενδύσεις)

 Αυτά πρέπει να είναι τα μέτρα που θα προτείνει η Κυβέρνηση  και ταυτόχρονα  πρέπει να περάσει στην εφαρμογή τους, δείχνοντας το που προσανατολίζεται  για να μαζέψει  χρήματα που είναι απαραίτητα για να τροφοδοτήσει την υλοποίηση του προγράμματός της.   

Με το παραπάνω πρόγραμμα η Κυβέρνηση  αναπροσανατολίζει ταξικά  τα έσοδα ρίχνοντας το βάρος στους πλούσιους και όχι στους φτωχούς όπως γινόταν μέχρι τώρα απο τις κυβερνήσεις  Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.  

Παράλληλα πρέπει να καλέσει Έλληνες και Ευρωπαίους εργαζόμενους σε ένα κοινό διεκδικητικό πρόγραμμα που θα είναι το παρακάτω :

1. Το ζήτημα του λογιστικού και του κοινωνικού ελέγχου τους χρέους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις υπόλοιπες χώρες κυρίως του ευρωπαϊκού νότου. Με αυτό τον τρόπο θα στοιχειοθετηθεί το ότι το χρέος αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας ληστρικής σχέσης και μιας διασπάθισης δημόσιου χρήματος από παρελθούσες κυβερνήσεις. 

2. Πρέπει να διεκδικηθούν και να απαιτηθούν ευρωπαϊκές και κοινωνικές διαδικασίες για να πάψουν να φοροδιαφεύγουν οι πολυεθνικές εταιρείες μέσω διαφόρων δρόμων φοροδιαφυγής (υπολογίζεται ότι οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν φοροδιαφυγή που προσεγγίζει το 1 τρις ευρώ στα πλαίσια της Ε.Ε.). Την ίδια ώρα που το διευθυντήριο της Ε.Ε. ‘λιώνει’ τους εργαζόμενους με τις πολιτικές λιτότητας, επιτρέπει και διευκολύνει τις πολυεθνικές να φοροδιαφεύγουν.

3. Να κοινωνικοποιηθούν όλες οι συστημικές τράπεζες -χωρίς αποζημίωση αφού η ανακεφαλαιοποίηση τους έγινε με δανεικά που τα επωμίστηκε ο ελληνικός λαός- για να σταματήσει η υπονόμευση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και να αποτελέσουν τη βάση για την κοινωνική πολιτική που θέλει να ασκήσει η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, πρέπει να γίνει έλεγχος σε βάθος και να ζητηθούν ευθύνες από όλες τις παρελθούσες διοικήσεις για τη διασπάθιση του χρήματος των τραπεζών, για τα επιχειρηματικά δάνεια τα οποία δεν έγιναν επενδύσεις, φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό και δεν επιστράφηκαν ποτέ και με ταυτόχρονο έλεγχο όλων των χρημάτων που δόθηκαν από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Την κοινωνικοποίηση των βασικών τραπεζών σε κάθε χώρα θα πρέπει να διεκδικήσουν από κοινού και οι άλλοι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι. Πρέπει στην Ελλάδα να τεθεί θέμα αλλαγής του κεντρικού τραπεζίτη. Ο Γιάννης Στουρνάρας να αναγκαστεί σε παραίτηση, ιδιαίτερα μετά τις διαρκείς αρνήσεις του να δώσει στοιχεία που του ζητήθηκαν στη Βουλή και από την κυβέρνηση. 

4.  Απέναντι στις πολιτικές λιτότητας οι έλληνες και ευρωπαίοι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουν α) για την πάταξη της φοροδιαφυγής, β) την αύξηση της φορολογίας στο μεγάλο κεφάλαιο και στις πολυεθνικές και στην φορολόγηση αυτών με βάση το φορολογικό δίκαιο της κάθε χώρας (καταργώντας δηλαδή τις διάφορες δυνατότητες φοροαποφυγής) γ) την  αύξηση των δαπανών για τις κοινωνικές ανάγκες (υγεία, παιδεία, έργα υποδομής, έρευνα, απασχόληση, στέγη). Όσον αφορά την Ελλάδα, αύξηση της φορολογίας για τις μεγάλες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα τις πολυεθνικές, με παράλληλη δημιουργία διαδικασιών δημόσιου και κοινωνικού ελέγχου με στόχο την κρίση να την πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν και παράλληλα να επιστραφούν τα χρήματα τα οποία δόθηκαν ως δάνεια, επιχορηγήσεις, χρηματοδοτήσεις κλπ και τα οποία ποτέ δεν έγιναν επενδύσεις και απασχόληση. Διαδικασίες ελέγχου της διαφθοράς μέσα από τη δημιουργία ενός ενιαίου κέντρου πληροφορικής για τους διαγωνισμούς που αφορούν δημόσια έργα, προμήθειες, εξοπλισμούς κλπ.

5.  Δημιουργία ενιαίων φορέων κατά κλάδο παραγωγής και κοινωνικοποίηση όσων επιχειρήσεων έχουν πάρει δάνεια ή επιχορηγήσεις τα οποία ποτέ δεν έγιναν επενδύσεις και απασχόληση αλλά φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό.

6. Να σταματήσει κάθε είδους ιδιωτικοποίηση που αφορά στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (ενέργεια, επικοινωνίες, δίκτυα κλπ) καθώς επίσης και επιχειρήσεις οι οποίες ελέγχουν κοινωνικά αγαθά (ύδρευση, κλπ).

7.  Να εφαρμοστεί το σύνολο του προγράμματος της Θεσσαλονίκης το οποίο έχει  προνοιακό χαρακτήρα. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για την ελληνική κοινωνία και τους έλληνες εργαζόμενους.  

Οι παραπάνω άξονες μεταρρυθμίσεων μπορούν και πρέπει να συμπληρωθούν και με άλλα μεταβατικά αιτήματα που θα λειτουργούν στην κατεύθυνση ενοποίησης του εργατικού κινήματος πανευρωπαϊκά με στόχο τον εκδημοκρατισμό και τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της Ευρώπης. Γιατί σε περίοδο γενικευμένης κρίσης ακόμη κι οι αστικοδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται ανεκτές από τον καπιταλισμό. Και γιατί όπως η ιστορική εμπειρία κατέδειξε, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού δεν μπορεί να συντελεστεί στα πλαίσια μιας μόνον χώρας από τη στιγμή που ο καπιταλισμός διεθνοποίησε τις παραγωγικές δυνάμεις υπερβαίνοντας τα εθνικά σύνορα.

Όλοι στον αγώνα με ένα μεγάλο ΟΧΙ  σε όλα αυτά που μας επιβάλλουν, και να ανοίξουμε ταυτόχρονα τον δρόμο για την  κοινωνική αλλαγή.